ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ : ศิลปินแห่งชาติ

          ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ เป็นนามจริงของนักเขียนชาวภาคใต้ที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง ซึ่งใช้นามปากกาว่า “พนมเทียน” เกิดเมื่อวันที่ ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๔๗๕ ที่อำเภอเมืองปัตตานี จังหวัดปัตตานี แต่ไปเติบโตและเรียนหนังสือที่กรุงเทพมหานคร เรียนจบชั้นมัธยมศึกษาจากโรงเรียนวัดสุทัศน์เทพวราราม จบชั้นมัธยมปลายจากโรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย จากนั้นได้เข้าศึกษาต่อที่โรงเรียนนายร้อยตำรวจอยู่ประมาณ ๑ ปี แล้วออกจากการศึกษาโดยไม่ทราบสาเหตุ เมื่อออกจากโรงเรียนนายร้อยตำรวจแล้วได้เดินทางไปศึกษาต่อทางด้านภาษาศาสตร์ที่เมืองบอมเบย์ ประเทศอินเดีย จนสามารถเขียนและอ่านภาษาสันสกฤตได้เป็นอย่างดี จากนั้นจึงกลับเมืองไทยโดยไม่ยอมเข้ารับราชการแต่อย่างใด

          ฉัตรชัยรักการเขียนหนังสือมาตั้งแต่สมัยเป็นนักเรียน เมื่อครั้งยังเรียนอยู่ในชั้นมัธยม ๕ ได้เขียนนวนิยายลงในสมุดแจกให้เพื่อน ๆ อ่าน เรื่องนี้เป็นที่รู้กันดีในหมู่เพื่อนร่วมรุ่น แต่นิยายเรื่องแรกจริง ๆ ของเขาคือเรื่อง “จุฬาตรีคูณ” ซึ่งเป็นเรื่องเชิงจินตนิยายมีเนื้อหาเกี่ยวกับปรัมปรานิยายของชมพูทวีป เมื่อแต่งเรื่องนี้เสร็จฉัตรชัยซึ่งตอนนั้นได้เริ่มใช้นามปากกา “พนมเทียน” แล้วได้เดินตระเวนขายเรื่องให้กับสำนักพิมพ์ต่าง ๆ มากมาย แต่ปรากฏว่าไม่มีสำนักพิมพ์ใดรับซื้อ ภายหลังแก้วฟ้าได้นำนวนิยายเรื่อง “จุฬาตรีคูณ” มาทำเป็นบทละครวิทยุและมอบให้คณะสุนทราภรณ์แสดงออกอากาศจนเป็นที่นิยมและวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างกว้างขวาง นามปากกา “พนมเทียน” จึงเริ่มโด่งดังตั้งแต่บัดนั้นมา

หลังจากปี พ.ศ. ๒๔๙๗ ฉัตรชัยก็ยึดอาชีพเขียนหนังสือเรื่อยมา เรื่องที่สร้างชื่อให้กับเขาอย่างมากในช่วงต่อจากจุฬาตรีคูณ คือ อาชญนิยายเรื่อง “เล็บครุฑ” ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับการก่อการร้าย และการปราบการก่อการร้ายของสายลับชาวไทย เรื่องนี้ได้รับความนิยมจากผู้อ่านอย่างกว้างขวาง ภายหลังมีผู้นำไปสร้างเป็นภาพยนตร์หลายครั้งด้วยกัน

          เมื่อประสบผลสำเร็จจากนวนิยายรุ่นแรก ๆ แล้ว “พนมเทียน” ก็ผลิตงานวรรณกรรมออกมาอีกโดยไม่ขาดระยะ นวนิยายที่เขียนออกมาในช่วงหลังมีเนื้อหาหลายแนวด้วยกัน เช่น นิยายรักโศก นิยายพาฝัน อาชญนิยายและจินตนิยาย รวมทั้งนิยายที่เกี่ยวกับป่าดงพงพี เป็นต้น เรื่องซึ่งเป็นที่รู้จักของนักอ่านมีเป็นจำนวนมาก เช่น ทิวาราตรี ปฐพีเพลิง จุฬาตรีคูณ เล็บครุฑ เห่าดง มัจจุราชสีรุ้ง ภูตสีชมพู ละอองดาว แววมยุรา เด็กเสเพล เพชรพระอุมา เป็นต้น เฉพาะเรื่องเพชรพระอุมานั้นนับว่าเป็นนิยายที่เกี่ยวกับป่าดงพงพี ที่ได้รับความนิยมสูงสุดเท่าที่เคยมีการเขียนนวนิยายในแนวนี้กันมาในประวัติ วรรณกรรมไทย เป็นเรื่องที่มีขนาดยาวที่สุดเท่าที่เคยมีในวงวรรณกรรม ทั้งมียอดพิมพ์จำหน่ายสูงสุดอย่างที่ไม่เคยมีนวนิยายเล่มไหนในเมืองไทยเคยทำได้มาก่อน นวนิยายเรื่องนี้เคยสร้างเป็นภาพยนตร์เช่นเดียวกับเรื่องละอองดาว แววมยุรา เด็กเสเพล เห่าดง เล็บครุฑ เป็นต้น

          ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ ได้รับการยกย่องเป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาวรรณศิลป์ พ.ศ.๒๕๔๐

          นอกจากเขียนนวนิยายแล้ว ฉัตรชัย วิเศษสุวรรณภูมิ ยังเขียนบทความทางวิชาการเกี่ยวกับอาวุธปืนอีกด้วย โดยใช้นามปากกาในงานเขียนชนิดนี้ว่า “ก้อง สุรกานต์” ปัจจุบันเขายังคงเขียนนวนิยายและบทความเกี่ยวกับอาวุธปืนอยู่เป็นประจำในหนังสือพิมพ์ “เดลินิวส์รายวัน”